Πολύς λόγος έγινε για τις ιδιόγραφες διαθήκες και περί της πιθανότητας νομοθετικής κατάργησης της δυνατότητας σύνταξης αυτών. Ωστόσο ο έλληνας νομοθέτης διατηρεί τη δυνατότητα σύνταξης ιδιόγραφης διαθήκης σε ισχύ, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η διαθήκη αυτή θα κατατίθεται ενώπιον συμβολαιογράφο και θα συντάσσεται η οικία πράξη.
Ο διαθέτης εμφανίζεται ενώπιον συμβολαιογράφου και ζητά να καταθέσει σε αυτόν ένα σφραγισμένο φάκελο, ο οποίος περιέχει, κατά ρητή δήλωσή του, την ιδιόγραφη διαθήκη του. Μετά την κατάθεση της διαθήκης και τη σύνταξη της εν λόγω πράξης βεβαιώνεται, ότι η ημερομηνοχρονολογία σύνταξης της διαθήκης είναι προγενέστερη του θανάτου του διαθέτη.
Η ιδιόγραφη διαθήκη όμως διαθήκη υπόκειται σαφώς σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν, ώστε να έχουμε το απαραίτητο τυπικό κύρος αυτής:
α) πρέπει να είναι συνταχθείσα από ιδιόχειρη γραφή
β) να φέρει συγκεκριμένη ημερομηνοχρονολογία και
γ) να έχει τεθεί επ΄ αυτής η υπογραφή του διαθέτη